Nú finn ég (ekki) neistann

Fyrir stuttu var ég að deita æðislegan mann sem hafði næstum allt sem ég myndi setja á lista yfir kosti sem minn eini sanni ætti að hafa. „Allt sem prýða má einn mann, mest af lýðum bar hann,“ eins og Vatnsenda-Rósa kvað um árið, átti vel við. En þú tókst kannski eftir því að ég sagði næstum allt. Hann hafði í rauninni allt sem ég leitaði að, nema þessa kynferðislegu spennu sem mér finnst svo nauðsynlegt að finna fyrir í sambandi. Sérstaklega í byrjun sambands. Vinkonum mínum fannst ég biluð. Og kannski voru þær ekki alveg á villigötum með það.