Engin skömm í skyndikynnum

Texti: Vera Sófusdóttir „Þetta var rosalega skemmtilegt!“ sagði bólfélagi minn þar sem við lágum í rúminu eftir að hafa gamnað okkur alla nóttina. Við þekktumst ekki neitt, höfðum verið að spjalla á bar um kvöldið og einhvern veginn enduðum við heima hjá honum, nakin og sveitt. Ég veit ... apabólan og það allt ... En maður verður nú aðeins að hafa gaman af lífinu er það ekki? Ég viðurkenni að ég varð dálítið hissa á viðbrögðunum hans. „Skemmtilegt?“ Ég átti kannski von á að fá önnur viðbrögð eins og „þetta var geggjað“ eða „vá hvað er gott að sofa hjá