„Ég var rosalega dugleg að grafa allt niður sem barn“  

Rétt við borgarmörkin austanverð leynist lítil vin sem heillar marga; það er fagurblátt Hafravatnið. Þar á ofurkonan og langhlauparinn Mari Järsk sér afdrep í fallegum bústað tengdaforeldra sinna og þangað býður hún blaðamanni einn sólríkan dag í maímánuði. Hér vill hún helst sem oftast vera, enda sveitastelpa í grunninn sem elskar frelsið og friðinn sem einkennir umhverfi sem þetta. Doberman-tíkin Orka, sem hefur fylgt Mari síðustu tólf ár, á eitthvað erfitt með gargið í nýklöktum svartþrastarungunum sem bíða eftir æti í þakskegginu á bústaðnum en slakar þó fljótt á við fætur eiganda síns. Þá hefst spjallið. Umsjón og texti: Steinunn