Blómin andann kæta

Texti: Lýdía Huld Grímsdóttir Mynd: Unsplash Á mörgum heimilum stendur kaktus sem er eldri en flest húsgögnin. Hann kom frá ömmu, sem fékk hann frá langömmu, eða kannski nágrannakonu. Enginn veit það lengur fyrir víst. Hann hefur lifað af flutninga, vanrækslu, ofvökvun og köttinn. Ár eftir ár stendur hann á sama stað í glugganum og fær vatn þegar einhver man eftir honum. Liðirnir hanga eins og hlekkir í keðju og potturinn er löngu orðinn of lítill en enginn þorir að umpotta honum. Hann fylgir sínu eigin dagatali. Þegar dagarnir styttast springa út skærbleik blóm, hvert á eftir öðru, eins og