Einmana um jólin

Þótt heimilisaðstæður mínar væru ekki alltaf góðar í æsku minni sá mamma þó alltaf til þess að jólin væru hátíðleg. Á fullorðinsárum upplifði ég nokkur einmanaleg jól með syni mínum og missti jóla-gleðina um tíma. Mamma var eina fyrirvinna heimilisins eftir að pabbi dó og hafði ekki alltaf mikið milli handanna þótt húnværi í góðri vinnu. Þótt hún væri oft hörð í horn að taka og refsiglöð ef okkur systkinunum varð eitthvað á gjörbreyttist hún í fasi og framkomu um jólin. Á aðventunni reifst hún og skammaðist yfir drasli og óhreinindum og við áttum stundum fótum okkar fjör að launa