Gaurinn sem var að öllu leyti glataður

Texti: Vera Sófusdóttir Samviskubit hellist ekki oft yfir mig en það gerðist svo sannarlega fyrir stuttu síðan þegar vinkona mín fékk næturgest, eftir mína hvatningu, sem reyndist svo sannarlega hvorki fugl né fiskur í rúminu. Þessi vinkona mín er búin að vera einhleyp í dágóðan tíma og hún kvartar gjarnan yfir því að lítið sé að gerast í strákamálunum hjá sér. „Þá verður þú að gera eitthvað í málunum Katrín!“ hef ég sagt oftar en ég hef tölu á. „Það þýðir ekkert að sitja bara heima með hendur í skauti og bíða eftir því að tækifærin banki upp á.“ Þetta