„Tónlist var það eina sem hélt mér á lífi í langan tíma“ 

Á meðan önnur börn léku sér eða horfðu á sjónvarpið sat Anya Shaddock oft ein með gítarinn sinn í litlum bæ austur á fjörðum að semja tónlist. Sköpunarkrafturinn spurði hvorki um stað né stund, lög samdi hún niðri í fjöru, úti í móa, í tónlistarskólanum eða bara inni í herberginu sínu. Í tónlistinni fann hún öryggi og þar fékk hún útrás fyrir erfiðar tilfinningar og áföll sem hún átti bágt með að vinna úr. Seinna flutti hún suður til að elta drauma sína og í dag skín hún skært sem vonarstjarna íslenskrar popptónlistar. Umsjón: Steinunn Jónsdóttir // Myndir: Eva Schram