„Viltu lofa mér því …“
Gömul vinkona mín og skólasystir giftist undir þrítugt manni sem mér fannst bæði afar leiðinlegur og ótrúlega frekur við hana. Hámark frekjunnar var, fannst mér, þegar hann lá banaleguna og reyndi að stjórna því hvernig hún lifði lífinu að honum látnum.

Ilmur og alvörusjór
Tónsmíðar. Hugbúnaður. Laxveiðar við Alaska. Róður frá Ísafirði. Og svo, nánast á einum degi, ilmur. Nicholas Brittain Shaber sker hvannarstilka á hárréttum tíma og lætur asparbrum liggja í vínanda í heilt ár. Á tímum þegar allt á að gerast strax býr hann til ilmi úr biðinni sjálfri. Við ilmorgelið, þar sem hráefnin standa í röðum eins og nótur, semur hann úr náttúrunni og útkoman minnir ýmist á tún í sumarrigningu, mosavaxna heiði eða skógarbotn í Heiðmörk. Nafnið Ilmur & Sjór valdi hann af kostgæfni og þar er ekki átt við hafið, heldur alvörusjó. Þetta er saga manns sem fylgir hlutunum eftir án þess að vita endilega hvert þeir leiða. Í þetta sinn leiddu þeir hann að ilminum af landinu.
































